­čÄČ A potem nie by┼éo ju┼╝ nikogo (1945)

Zaktualizowano: cze 11


Adaptacja powie┼Ťci Agathy Christie (w Polsce ukaza┼éa si─Ö pod tytu┼éem ÔÇ×I nie by┼éo ju┼╝ nikogoÔÇŁ) z 1945 r. wiernie oddaje ksi─ů┼╝kowy orygina┼é. Ta niewielka obj─Öto┼Ťciowo powie┼Ť─ç opowiada o tajemniczych zab├│jstwach dziesi─ůtki wezwanych do posiad┼éo┼Ťci bogacza ludzi. Co┼Ť ich ┼é─ůczy, chocia┼╝ na pierwszy rzut oka trudno to stwierdzi─ç.


Tytu┼é filmu nawi─ůzuje do do┼Ť─ç makabrycznej (i rasistowskiej) z dzisiejszego punktu widzenia dzieci─Öcej piosenki, kt├│ra zostaje w filmie przywo┼éana. Wspomnian─ů dziesi─ůtk─Ö symbolizuj─ů te┼╝ figury, kt├│re stopniowo znikaj─ů wraz z kolejno pope┼énianymi zbrodniami.


Niew─ůtpliw─ů ozdob─ů tego krymina┼éu jest pr─Ögowany kociak, kt├│ry pojawia si─Ö w kilku scenach. Zamieszkuje dom posadowiony na odludnej wyspie i ch─Ötnie wchodzi w interakcje z jego go┼Ť─çmi. Jest wi─Öc noszony na r─Ökach, trzymany na kolanach, bawi si─Ö we┼én─ů, czeka na schodach na mijaj─ůcych go ludzi i jest tutaj w zasadzie jedynym pozytywnym bohaterem, ogrzewaj─ůcym swoj─ů obecno┼Ťci─ů ponury budynek.


Niestety, nie mamy dok┼éadnych informacji na temat kota graj─ůcego w filmie, pozostaje nam wi─Öc cieszy─ç oczy jego widokiem i pr├│bowa─ç rozwik┼éa─ç kryminaln─ů zagadk─Ö.