馃幀 Dziewczynka z kotem (2014)

Zaktualizowano: cze 11


Jest wiele film贸w o trudnym dzieci艅stwie, przemocy do艣wiadczanej w domach i w艣r贸d r贸wie艣nik贸w. Powsta艂o mi臋dzy innymi kilka 艣wietnych film贸w o niekochanych , niechcianych dzieciach, np. rosyjski 鈥濶iemi艂o艣膰鈥 z 2017 r. w re偶yserii Andrieja Zwiagincewa. Do tej kategorii film贸w z pewno艣ci膮 zaliczy艂abym 鈥濪ziewczynk臋 z kotem鈥 (w艂. Incompresa鈥) z 2014 r., kt贸rego re偶yserk膮 jest Asia Argento. W艂osko-francuska kooprodukcja opowiada o losach ekscentrycznej artystycznej rodziny: matki-pianistki (w tej roli jak zwykle 艣wietna Charlotte Gainsbourg), narcystycznego ojca-aktora i trzech c贸rek: Lucrezii (pi臋tnastolatki z obsesj膮 na punkcie koloru r贸偶owego), Donatiny (najmniej w filmie wyeksponowanej) oraz najm艂odszej, niezbyt urodziwej, dziewi臋cioletniej Arii (w tej roli doskona艂a Giulia Salerno). Z daty napisanej na tablicy szkolnej dowiadujemy si臋, 偶e jest luty 1984 r.


Zwykle najm艂odsze dziecko jest oczkiem w g艂owie ca艂ej rodziny. Nie tym razem 鈥 Aria doskonale wie, 偶e jest dzieckiem niechcianym, wiecznie strofowanym, obiektem drwin ze strony starszych si贸str. Wra偶liwa i delikatna, kompletnie nie pasuje ani do swojej rodziny, ani do r贸wie艣nik贸w. Nieszcz臋艣liwie zakochana w koledze z klasy, ma tylko jedn膮 przyjaci贸艂k臋 od serca. Dziewczynki s膮 ze sob膮 bardzo z偶yte i posiadaj膮 nawet wsp贸lne imi臋 鈥 Ist (m贸wi膮 o sobie: 鈥濱st i Ist鈥, jak gdyby by艂y swoim lustrzanym odbiciem).


Rodzin臋 poznajemy w momencie totalnego rozpadu: wyzwiska, przemoc i chaos, poczucie braku stabilizacji i bezpiecze艅stwa najbardziej uderzaj膮 w 鈥瀗ajs艂absze ogniwo鈥, czyli w Ari臋.


Dziewczynka marzy o kocie (kotka jej kole偶anki Angeliki urodzi艂a pi膮tk臋 m艂odych), jednak o spe艂nieniu swojego pragnienia mo偶e zapomnie膰. Skupieni wy艂膮cznie na sobie i swoich karierach rodzice rozstaj膮 si臋, dziel膮c si臋 wedle uznania dzie膰mi: Lucrezia wyprowadza si臋 do ojca, m艂odsze dziewczynki zostaj膮 z lekkomy艣ln膮 i zaj臋t膮 coraz to nowymi romansami matk膮. R贸wnocze艣nie z ka偶dym jej kolejnym kochankiem zmienia si臋 styl ubierania si臋 i bycia matki, co z pewno艣ci膮 wprowadza dodatkow膮 dezorientacj臋 u jej dzieci. Z filmu dowiadujemy si臋, 偶e Aria cierpi na zaburzenia od偶ywiania, co jest z pewno艣ci膮 spowodowane wiecznym stresem i brakiem zainteresowania ze strony bliskich.


Mimo 偶e dziewczynka jest najlepsz膮 uczennic膮 w szkole, pi臋knie pisze i jest uwa偶n膮 obserwatork膮, w oczach rodzic贸w nie zas艂uguje na uznanie. W zale偶no艣ci od humoru i aktualnej sytuacji, przenosz膮 dziecko z miejsca na miejsce niczym mebel, kt贸ry do niczego nie pasuje. Upokorzona (r贸wnie偶 w oczach si贸str) dziewczynka ze swoim tobo艂kiem w臋druje pomi臋dzy ich mieszkaniami, d藕wigaj膮c dodatkowo klatk臋 z du偶ym, masywnym kocurem o imieniu Dac, kt贸rego znalaz艂a na ulicy. Przes膮dny ojciec oczywi艣cie by艂 przera偶ony czarnym kolorem jego futra, jednak Aria postawi艂a na swoim. Kot jest jej jedynym towarzyszem niedoli i tylko on jej nie opuszcza.


Tytu艂 filmu w oryginale brzmi 鈥濶iezrozumiana鈥 i jest on z pewno艣ci膮 bardzo adekwatny. Ca艂a historia opowiedziana jest z punktu widzenia dziecka, kt贸re zostaje wci膮gni臋te w gierki doros艂ych i musi samo o siebie zadba膰. Kiedy nawet najlepsza przyjaci贸艂ka zawodzi, Arii pozostaje ju偶 tylko kot. Dziewczynka w pewnym momencie m贸wi do niego: 鈥濵ama ma Donatin臋. Tata ma Lucrezi臋. A ja mam Ciebie鈥 oraz 鈥濵y dwoje jeste艣my jak z >>Wojownik贸w<<鈥. W pewnym momencie para jest nawet bezdomna i sp臋dza noc w parku.


Je艣li chodzi o kocie tropy w tym filmie, ju偶 w czo艂贸wce pojawia si臋 naklejka z 艁ebskim Harrym, kt贸ra zosta艂a przez Ari臋 wklejona do jej zeszytu z wycinkami, w kt贸rym znalaz艂o si臋 r贸wnie偶 miejsce dla gwiazd rocka i innych wa偶nych dla niej drobiazg贸w.


Pojawia si臋 r贸wnie偶 drugi kot, pi臋kny niebieskooki Le Bon Lucrezii (nazwany tak od Simona Le Bona, muzyka z zespo艂u Duran Duran), kt贸ry jej zdaniem nie lubi obcych i mo偶e podrapa膰, dlatego nie pozwala Arii go nawet dotkn膮膰.

Kilka razy kot Arii wyra藕nie protestuje i si臋 wyrywa podczas przytrzymywania, ale napisy na ko艅cu filmu g艂osz膮, 偶e zwierz臋ta nie ucierpia艂y na planie. Ma艂o komfortowa wydaje si臋 te偶 klatka, w kt贸rej kot jest przenoszony, zbyt ma艂a jak na rozmiary kota, kt贸ry zosta艂 w ni膮 wpasowany 鈥瀗a styk鈥. Jest ona w dodatku nieos艂oni臋ta, jednak pami臋tajmy, 偶e to nie czasy eleganckich i wygodnych kocich transporterk贸w.


Poza kotami w filmie widzimy go艂臋bie i wron臋.


Aria opowiada swoj膮 histori臋 po to 偶eby ludzie j膮 zrozumieli i byli dla niej milsi. Nie chce gra膰 roli ofiary, a w tym celu musi odzyska膰 we w艂asnych oczach prawo do 偶ycia i szacunek otoczenia. Jak potocz膮 si臋 jej losy 鈥 nie zdradz臋. Z pewno艣ci膮 jest to propozycja filmowa godna uwagi.