top of page

­čÄČ Koralina i tajemnicze drzwi (2009)

Zaktualizowano: 11 cze 2021


ÔÇ×Koralina i tajemnicze drzwiÔÇŁ (ang. Coraline) to film HenryÔÇÖego Selicka, b─Öd─ůcy adaptacj─ů powie┼Ťci Neila Gaimana. Koralina to nastolatka, kt├│ra jak wielu r├│wie┼Ťnik├│w nie mo┼╝e si─Ö odnale┼║─ç po przeprowadzce. W┼é├│cz─ůc si─Ö po domu, przypadkowo odkrywa portal do innej krainy, w kt├│rej jej rodzice posiadaj─ů guziki zamiast oczu i, jak si─Ö okazuje, stanowi─ů du┼╝e zagro┼╝enie.


Film to opowie┼Ť─ç z pogranicza fantasy i horroru. Powiedzia┼éabym, ┼╝e nawet z przewag─ů tego drugiego Zw┼éaszcza starsi widzowie odkryj─ů wiele klisz i trop├│w wywodz─ůcych si─Ö z kina grozy. Z pewno┼Ťci─ů nie jest to film dla ma┼éych dzieci.


Tradycyjnie skoncentruj─Ö si─Ö na filmowym kocie, chocia┼╝ na ekranie widzimy du┼╝o innych zwierz─ůt: skoczki pustynne wyst─Öpuj─ůce w cyrku (w filmie nazywane nieprecyzyjnie myszami), teriery szkockie (┼╝ywe i wypychane po ┼ŤmierciÔÇŽ), kolibry, nietoperze, szczury. S┼éyszymy rechot ┼╝aby. Pojawia si─Ö du┼╝o owad├│w: wa┼╝ki, modliszki (w tym gigantyczna modliszka-robot), karaczany, osy, paj─ůk (r├│wnie┼╝ mechaniczny), ÔÇ×kokosowe chrz─ůszcze z ZanzibaruÔÇŁ (jako czekoladki w bombonierce). Poza tym: mechaniczna kura znosz─ůcaÔÇŽpopcorn, ┼Ťlimak bez muszli (do┼Ť─ç brutalnie zreszt─ů potraktowany), ryba zamieniaj─ůca si─Ö na scenie teatralnej w syren─Ö. Zabawki dziewczynki to szkielet ┼╝├│┼éwia, ┼╝yrafa w czo┼égu i o┼Ťmiornica. Na ┼Ťcianie starego domu wida─ç dwa poro┼╝a.


Wracaj─ůc do kota: podobnie jak w kilku wcze┼Ťniej omawianych przeze mnie filmach, nie ma imienia. Jest czarny o niebieskich oczach (co normalnie si─Ö nie zdarza, poniewa┼╝ kolor oczu jest genetycznie powi─ůzany z umaszczeniem, a wi─Öc kot powinien mie─ç oczy ┼╝├│┼éte b─ůd┼║ zielone). Zwierz─Ö jest bardzo chude, karykaturalnie wygi─Öte. Zachowuje si─Ö jak typowy kot: myje si─Ö, przeci─ůga, poluje na skoczka pustynnego i zabija go ugryzieniem w kark (czyli tak, jak zrobi┼éby to w naturze). Kiedy niespodziewanie jego ofiara przemienia si─Ö w szczura, kot rezygnuje z posi┼éku, poniewa┼╝ jak twierdzi, nie przepada za szczurami. Jak wiemy, rzeczywi┼Ťcie koty nie gustuj─ů w walce ze szczurami, wiedz─ů bowiem, ┼╝e gryzo┼ä ten nie jest ┼éatwym przeciwnikiem. Poza tym kot pomaga dziewczynce, budzi j─ů dotykaj─ůc ┼éapk─ů jej twarzy (co te┼╝ znamy z autopsji). Mruga do niej na ÔÇ×takÔÇŁ. Chodzi w┼éasnymi drogami, ale cz─Östo pojawia si─Ö razem z irytuj─ůcym Koralin─Ö ch┼éopcem, Wybornem Lovatem.


Po przej┼Ťciu do magicznej krainy, kot zaczyna m├│wi─ç ludzkim g┼éosem. Kiedy Koralina rzuca (!) nim w czarownic─Ö, zwierz─Ö wydrapuje wied┼║mie guzikowe oczy, a nast─Öpnie obra┼╝a si─Ö na nastolatk─Ö. Przyjmuje za to jej przeprosiny.


Podsumowuj─ůc mo┼╝na zauwa┼╝y─ç, ┼╝e koci towarzysz Koraliny przejawia bardzo du┼╝o typowych, kocich zachowa┼ä, znanych nam z codziennego ┼╝ycia z kotami. Nie jest nadmiernie antropomorfizowany (poza m├│wieniem ludzkim g┼éosem po zaczarowanej stronie). Jest tajemniczy i z pewno┼Ťci─ů doskonale uzupe┼énia filmowy ┼Ťwiat przedstawiony.




Comments


bottom of page