­čÄČ Lew z siw─ů brod─ů (1995)

Zaktualizowano: cze 11


ÔÇ×Lew z siw─ů brod─ůÔÇŁ (ros. Lev s sedoy borodoy) to nostalgiczny kr├│tkometra┼╝owy film animowany wyre┼╝yserowany przez Andrieja Chr┼╝anowskiego. Powsta┼é na podstawie bajki i wed┼éug scenariusza Tonino Guerry. Rysunki wykona┼é Siergiej Barkhin. Muzyk─Ö stworzy┼é m.in. genialny Nino Rota. Film wyprodukowa┼éa Szko┼éa Filmowa Kina Animacyjnego ÔÇ×SzarÔÇŁ. W 1996 r. obraz otrzyma┼é Nagrod─Ö ÔÇ×NikaÔÇŁ dla najlepszego filmu animowanego.


Od razu m├│wi─Ö, ┼╝e jest to jeden z najsmutniejszych film├│w z kocim bohaterem, jaki ogl─ůda┼éam. Opowie┼Ť─ç dotyczy bowiem lwa cyrkowego Amadeo, zwanego Teo (jakie mam zdanie na temat wyst─Öp├│w zwierz─ůt w tym przybytku, chyba nietrudno si─Ö domy┼Ťli─ç), kt├│ry przez ca┼ée swoje ┼╝ycie podr├│┼╝owa┼é z w┼éosk─ů trup─ů cyrkow─ů Pirettiego. Z ÔÇ×u┼Ťmiechem na ustachÔÇŁ je┼║dzi┼é na motocyklu, wykonywa┼é potr├│jne salto, wskakiwa┼é na szczyt ludzkiej piramidy i by┼é na arenie asystentem dyrektora, a zarazem tresera i sztukmistrza. Jest on emocjonalnie zwi─ůzany z lwem, co nie zmienia faktu, ┼╝e w pogotowiu ma bat (oczywi┼Ťcie nie widzimy, jak go u┼╝ywa). Du┼╝o do zwierz─Öcia m├│wi a lewÔÇŽc├│┼╝, lew ma smutn─ů, zm─Öczon─ů, ludzk─ů twarz. Ale nawet bez tej antropomorfizuj─ůcej fizjonomii i tak wzbudza w nas wielkie wsp├│┼éczucie. Starzej─ůce si─Ö i podupadaj─ůce na zdrowiu kocisko wspomina czasy swego dzieci┼ästwa (czy raczej ÔÇ×koci┼ästwaÔÇŁ), niespe┼énion─ů mi┼éo┼Ť─ç do lwicy Lory, kt├│ra wyst─Öpowa┼éa w innym cyrku, marzenia o wolno┼Ťci. W filmie przeplataj─ů si─Ö wi─Öc dwa porz─ůdki czasowe: retrospektywne wspomnienia Teo oraz czas tera┼║niejszy. Elementy komiczne (jak chwila, w kt├│rej dyrektor i lew wsp├│lnie za┼╝ywaj─ů witaminy) prawie nie wyst─Öpuj─ů.


W czasach ┼Ťwietno┼Ťci lew by┼é najwi─Öksz─ů atrakcj─ů cyrku i rozdawa┼é dzieciom autografy odbijaj─ůc na programie wyst─Öpu swoj─ů ┼éap─Ö. Obecnie pogr─ů┼╝a si─Ö w coraz wi─Ökszej depresji, zapada si─Ö w sobie. Nie mo┼╝e ju┼╝ wyst─Öpowa─ç, cierpi bowiem na demencj─Ö, samotnie siedzi wi─Öc w klatce. Jest chudy, ca┼ékowicie siwy, i apatyczny. Zatapia si─Ö jedynie we wspomnieniach. Nie b─Öd─Ö zdradza─ç fina┼éu, historia jest w ka┼╝dym razie bardzo poruszaj─ůca.


Od strony wizualnej film jest ciekawie zrobiony. Mg┼éy i rozmazane t┼éo dodaj─ů atmosfery tajemniczo┼Ťci, a ludzka twarz Teo jak nic przekonuje, ┼╝e jego cierpienie jest r├│wnie realne jak ludzkie. Czuje bezsens swojego istnienia, pogr─ů┼╝a si─Ö w samotno┼Ťci i wspomnieniach o marzeniach, kt├│re si─Ö nie spe┼éni┼éy, a kt├│rych nikt nie mo┼╝e mu odebra─ç.