馃幀 Mocny cz艂owiek (1929)

Zaktualizowano: cze 11


Film Henryka Szaro powsta艂 na bazie powie艣ci Stanis艂awa Przybyszewskiego z 1912 r. pod tym samym tytu艂em. Jest to jeden z ostatnich film贸w niemych wyprodukowanych w Polsce i r贸wnocze艣nie uchodzi za jeden z najwybitniejszych film贸w polskich sprzed ery d藕wi臋ku.


Uwa偶any za zaginiony, zosta艂 odnaleziony w 1997 r. w Belgii i odrestaurowany.

Mroczna opowie艣膰 o przyja藕ni dw贸ch pocz膮tkuj膮cych pisarzy osadzona w Warszawie koncentruje si臋 na zmaganiach Henryka Bieleckiego, kt贸ry nie cofnie si臋 przed niczym, aby osi膮gn膮膰 literacki sukces i zdoby膰 (niezas艂u偶on膮) s艂aw臋.


Zalet膮 filmu s膮 z pewno艣ci膮 nak艂adane zdj臋cia oraz gra 艣wiat艂em i cieniem, a pojawiaj膮cy si臋 w kilku scenach (15.-16. min i 39.-40. min filmu) m艂ody, czarny kot mieszkaj膮cy z g艂贸wnym bohaterem i jego 偶on膮, symbolizuje niewypowiedziany g艂os sumienia bohatera, patrz膮cy na niego z wyrzutem, gdy tylko przekroczy pr贸g mieszkania. Wzrok zwierz臋cia przykuwa i przera偶a bohatera, na co z pewno艣ci膮 wp艂ywa r贸wnie偶 etykietka, kt贸ra przylgn臋艂a do kot贸w o tym kolorze sier艣ci. Bezimienny kot zawsze siedzi na jakim艣 meblu (g艂贸wnie na biurku znajduj膮cym si臋 praktycznie na wprost wej艣cia), a tak偶e na szafce przy lustrze. Niepokoi i skutecznie przyci膮ga uwag臋 bohatera, chocia偶 nie robi nic szczeg贸lnego: po kociemu lubi le偶e膰 na roz艂o偶onych kartkach papieru i z wysoko艣ci obserwuje miotanie si臋 cz艂owieka zmagaj膮cego si臋 z wyrzutami sumienia oraz strachem przed zdemaskowaniem. Tak naprawd臋 bohatera nie straszy wi臋c zwierzak, a w艂asne my艣li, kt贸re podsuwa mu przenikliwe spojrzenie kocich oczu.


Poza kotem ze zdj臋cia, w filmie pojawia si臋 kilka innych zwierz膮t: konie (przy doro偶kach i ko艅 policyjny w scenie pod teatrem, a tak偶e konie na plakacie informuj膮cym o wy艣cigu na S艂u偶ewcu), ratlerek trzymany na r臋ku przez m臋偶czyzn臋, rybki w akwarium.


Inne formy i przejawy zwierz臋cej obecno艣ci na ekranie, na kt贸re ogl膮daj膮c filmy cz臋sto nie zwracamy uwagi to etola z lisa i poro偶e na 艣cianie (prawdopodobnie 艂osia).


Jeszcze inny kot (tym razem bia艂y) w naszym rodzimym kinie niemym to zajadaj膮cy co艣 ze smakiem mruczek w ocala艂ym we fragmentach 鈥濩udzie nad Wis艂膮鈥 z 1921 r. w re偶yserii Ryszarda Boles艂awskiego, kt贸ry pojawia si臋 na wira偶owanych zdj臋ciach w kilku uj臋ciach.