­čÄČ Esterhazy (2009)

Zaktualizowano: cze 12


ÔÇ×EsterhazyÔÇŁ, kr├│tkometra┼╝owy film animowany w re┼╝yserii Izabeli Pluci┼äskiej, to opowie┼Ť─ç o arystokratycznym kr├│liczku, kt├│ry zostaje wys┼éany przez rodzin─Ö na misj─Ö uratowania swego starego rodu. W tym celu musi odnale┼║─ç jak najwi─Öksz─ů przedstawicielk─Ö swojego gatunku i sp┼éodzi─ç z ni─ů tak du┼╝o dzieci, jak tylko si─Ö da. Zadanie wydawa┼éoby si─Ö proste dla kr├│lika, jednego z najp┼éodniejszych zwierz─ůt, jednak wys┼éany w podr├│┼╝ kolej─ů z Wiednia do Berlina Esterhazy (bo tak ma na imi─Ö g┼é├│wny bohater) jest nie┼Ťmia┼éy, niepewny siebie i w─ůt┼éy. Dlaczego przysz┼éa ┼╝ona ma by─ç du┼╝a? Okazuje si─Ö, ┼╝e na skutek nami─Ötnego jedzenia s┼éodyczy, kr├│licza rodzina sukcesywnie maleje, du┼╝a partnerka ma wi─Öc zagwarantowa─ç odpowiedni─ů wielko┼Ť─ç kr├│liczych dzieci.


W animacji pojawiaj─ů si─Ö nawi─ůzania do s┼éynnego filmu dokumentalnego Bartosza Konopki zatytu┼éowanego ÔÇ×Kr├│lik po berli┼äskuÔÇŁ z tego samego roku. W obu filmach jest bowiem mowa o ┼╝yj─ůcych w pasie zieleni pomi─Ödzy ┼Ťcianami muru berli┼äskiego kr├│likach.


Esterh├ízy (wymawiane jako ÔÇ×EszterhazyÔÇŁ) to nazwisko rodowe starej w─Ögierskiej rodziny magnackiej. Ma a┼╝ cztery imiona jak na arystokrat─Ö przysta┼éo. Film powsta┼é na podstawie ksi─ů┼╝ki dla dzieci pt. ÔÇ×Esterhazy" autorstwa Irene Dische i Hansa Magnusa Enzensbergera.


Kr├│liczek jest nie tylko elegancki (ma na sobie p┼éaszczyk i d┼éugi czerwony szalik, kr├│liki przy murze nie dysponuj─ů za┼Ť ubraniami), lecz tak┼╝e jest ┼Ťwietnie wychowany, dlatego nie pasuje do gwarnego, pe┼énego oboj─Ötno┼Ťci i po┼Ťpiechu Berlina, w kt├│rym czuje si─Ö zagubiony. Ludzie s─ů w filmie znacznie brzydsi ni┼╝ zwierz─Öta, a z miastem tym ukazanym w tym czasie historycznym kojarz─ů si─Ö od razu pojawiaj─ůce si─Ö w nim punki.


Esterhazy znajduje wymarzon─ů samiczk─Ö w sklepie zoologicznym. Ma na imi─Ö Mimi i w por├│wnaniu z nim jest monstrualna.


Kr├│lik musi jednak wiele przej┼Ť─ç, zanim uda mu si─Ö wype┼éni─ç swoj─ů misj─Ö. Zostaje kupiony na prezent dla niezbyt mi┼éej dziewczynki, potem jest zmuszony do pracy w charakterze zaj─ůczka wielkanocnego, a kiedy idzie do pracodawcy po podwy┼╝k─Ö s┼éyszy, ┼╝e jej nie otrzyma.


W ko┼äcu obydwa kr├│liki uciekaj─ů z miasta (mur berli┼äski nie okaza┼é si─Ö tak dobrym schronieniem i miejscem do wychowywania dzieci, jak my┼Ťla┼éy) i znajduj─ů przysta┼ä w lesie, gdzie zak┼éadaj─ů rodzin─Ö.


Ostatnia scena, kiedy to Esterhazy odręcznie wypisuje liczne zaproszenia dla swojej rodziny na chrzciny wszystkich swoich dzieci (a jest ich ponad 12 tysięcy) jest bardzo zabawna. Głosem Macieja Stuhra mamrocze on wszystkie imiona i numery rodowodowe dzieci, a trzeba dodać, że każde z nich otrzymuje po cztery imiona. Lista jest więc nieskończenie długa i skomplikowana, ojciec rodziny jednak doskonale sobie radzi z tym zadaniem.


Film jest utrzymany w ciemnych barwach. Scena w deszczu jest bardzo efektowna, a technika, kt├│r─ů zosta┼é wykonany (postaci s─ů ulepione z plasteliny) jest na pewno ┼╝mudna i czasoch┼éonna. Uzyskano jednak ciekawy efekt ko┼äcowy.

W 2010 r. na Krakowskim Festiwalu Filmowym ÔÇ×EsterhazyÔÇŁ otrzyma┼é specjalne wyr├│┼╝nienie w konkursie film├│w polskich.