馃幀 Niedorzeczny (2014)

Zaktualizowano: cze 12


Anna Romanowa w swojej kr贸tkometra偶owej animacji pr贸buje odpowiedzie膰 na pytanie, czy ucieczka od codzienno艣ci i wszystkich tych, kt贸rzy czego艣 od nas chc膮 rzeczywi艣cie mo偶e przynie艣膰 ukojenie?


Film jest nakr臋cony w zasadzie w jednym d艂ugim uj臋ciu, a kamera umiejscowiona jest jakby na w贸zku, filmuj膮c r贸wnolegle dziarski marsz 偶贸艂wia po w膮skiej 艣cie偶ce. Bohaterem jest 偶贸艂w (wygl膮daj膮cy troch臋 jak skrzy偶owanie 偶贸艂wia z biedronk膮 i 艣limakiem), kt贸ry zapragn膮艂 uciec od wszystkich napotykanych co chwil臋 zwierz膮t. Kiedy film si臋 zaczyna widzimy, 偶e wychodzi z lasu k艂贸c膮c si臋 z kim艣, kto w nim zosta艂. Jest wyczerpany paplanin膮 bez sensu, pytaniami i pro艣bami o pomoc. Chce poby膰 sam i by膰 dla siebie.


Krzycz膮c 鈥濵am do艣膰! Dajcie mi spok贸j!鈥 oddala si臋 w szybkim jak na sw贸j gatunek tempie i pod膮偶a w nieznane. 呕贸艂w mamrocze 鈥濲akie to niedorzeczne! Niedorzeczne!鈥 Po drodze mija r贸偶ne zwierz臋ta: klacz (os艂a? zebry/ konia?), pr贸buj膮c膮 zdj膮膰 z drzewa swoje m艂ode, hipopotama, pand臋, kt贸ra czyta 鈥濰amleta鈥 i zastanawia si臋, czy by膰, czy te偶 nie by膰, lwa, kt贸ry pr贸buje z艂apa膰 na w臋dk臋 jak膮艣 ryb臋. Nie ma jednak ci臋偶arka, i pyta o niego 偶贸艂wia. S艂o艅 w meloniku rozpacza za utracon膮 mi艂o艣ci膮 i potrz膮saj膮c 偶贸艂wiem pyta go, dlaczego nie jest kochany. 呕贸艂w ucieka coraz szybciej. Kolejne zwierz臋 o niejednoznacznym wygl膮dzie (mr贸wkojad? dinozaur? smok?) pierze na tarze i pyta go, dlaczego nie pracuje. Ten kuli si臋 coraz bardziej w sobie i mija w po艣piechu zaj膮ca, poszukuj膮cego czego艣 w licznych norach. Gad nawet nie zaszczyca go spojrzeniem i p臋dzi dalej. Na mijanym drzewie na ga艂臋zi siedz膮 trzy 艣limaki, kt贸re prosz膮 偶贸艂wia, 偶eby pozwoli艂 im w臋drowa膰 ze sob膮. W mi臋dzyczasie rozpada艂 si臋 deszcz.


Kolejnymi napotkanymi zwierz臋tami jest pi臋膰 samic 偶urawia (lub czapli) kt贸re przekomarzaj膮 si臋, kt贸ra z nich jest najbardziej nieszcz臋艣liwa. 呕贸艂w ju偶 niemal galopuje, najch臋tniej zatka艂by sobie uszy. Wreszcie nie zwalniaj膮c tempa zaczyna krzycze膰, a potem przystaje zdyszany. Kiedy ju偶 oddala si臋 na wystarczaj膮c膮 swoim zdaniem odleg艂o艣膰, a t艂o za nim zmienia si臋 na pi臋kny lazur, 偶贸艂w zaczyna wo艂a膰, czy kto艣 jest w okolicy. Kiedy orientuje si臋, 偶e nikogo nie ma鈥howa si臋 do skorupy. Kiedy z niej wygl膮da, okazuje si臋, 偶e oto w艂a艣nie dogoni艂y go 艣limaki. 呕贸艂w krzyczy zrozpaczony, jednak zawraca i pod膮偶a z niechcianymi towarzyszami podr贸偶y z powrotem do lasu. Jednego 艣limaka niesie na grzbiecie, a dwa z trudem za nim nad膮偶aj膮.


Zabawna animacja jest ilustracj膮 stanu niezdecydowania, zawieszenia mi臋dzy potrzeb膮 towarzystwa, a jego ca艂kowitym odrzuceniem, ch臋ci膮 pozbycia si臋 natr臋tnych s膮siad贸w, a t臋sknot膮 za nimi, bycia potrzebnym, a ucieczk膮 od obowi膮zk贸w, zm臋czeniem i rozdra偶nieniem, a poczuciem obowi膮zku.


Film znalaz艂 si臋 w bloku animacji student贸w Szko艂y Filmowej Kina Animacyjnego 鈥濻zar鈥 i by艂 prezentowany na tegorocznej edycji Sputnik Russian Film Festiwal.